Пётра Пятроўскі. Абранне лёсу.

Мужик_смотрящий-в-дальНе раз здаралася ў нашай гісторыі так, што выбар змяняў лёс краіны, а ўдзел ці не ўдзел у ім уплывалі на гэтыя змены.

Беларусь — краіна ў цэнтры Еўропы. Наш лёс шмат у чым залежыць ад адказнасці і актыўнасці кожнага. А выбар ёсць найбольш яскравая форма, праява гэтай актыўнасці.

Continue reading “Пётра Пятроўскі. Абранне лёсу.” »

Апублікавана ў Артыкулы, Навіны, Палітыка, Палітыка-гаспадарчая лябараторыя,, Рознае

Круглы стол. 17 ВЕРАСЬНЯ У ВОБРАЗАХ І СЫМБАЛЯХ

H5WypnCNt-A17 верасьня перавярнула хаду гісторыі і дала магчымасьць беларускаму народу жыць у адной дзяржаве. Па праву 17 верасьня называюць Днём беларускага нацыянальнага адзінства.
Кансэрватыўны цэнтар “NOMOS” праводзіць круглы стол па пытаньні вобразаў і сымбаляў 17 верасьня. Сёньня ўжо забыліся пра тыя мастацкія карціны, выяўленчыя матэрыялы, вершы і прозу, якія адлюстроўвалі сымбалізм даты 17 верасьня 1939 г.

Continue reading “Круглы стол. 17 ВЕРАСЬНЯ У ВОБРАЗАХ І СЫМБАЛЯХ” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Гісторыя ідэй, Мерапрыемствы, Навіны, Рознае, Свабодная акадэмія

Сяргей Богдан. Блізкая перамога рэвізіянізму.

17170259Беларускае Мінінфармацыі зачыніла пэўны сайт за мярзотны тэкст пра апошнюю вайну. Нацыянал-лібэральная плынь чарговы раз заяўляе пра ўціск свабоды, ідэяў і вальнадумцаў. Між тым, уціск выглядае даволі двухсэнсоўна, больш за тое, Беларусь шмат бліжэйшая да рэвізіянізму сваёй гісторыі, чым падаецца на першы погляд. Ніжэй — мае гранічна суб’ектыўныя развагі на гэты конт. Continue reading “Сяргей Богдан. Блізкая перамога рэвізіянізму.” »

Апублікавана ў Артыкулы, Навіны, Палітыка, Рознае

Николай Петров. Белорусский социалистический национализм Тимофея Горбунова.

onliner_projects_23 «Белорусский народ в многовековой борьбе с разными

иноземными захватчиками отстаивал свою национальную

независимость, свою культуру, свой язык» [8, с. 33].

Тимофей Горбунов

Сегодня все большее внимание заслуживает процесс становления белорусской нации. Однако в обществе имеются определенные стереотипы, что якобы белорусская нация и белорусский национализм как идеологическое обеспечение формирования белорусской нации, существовали и существуют вне советского и социалистического контекстов. Белорусский национализм в большинстве своем отождествляют с движением “адраджэньня” начала ХХ в., коллаборационизма, либо идеями БНФ конца 1980-х начала 1990-х гг. Большинство исследователей обращают свое внимание на период до или после существования БССР. Период же белорусской советской государственности выступает этаким табуированным и непопулярным этапом, в котором рассмотрение проблемы формирования белорусской нации как минимум нивелируется. В радикальных же случаях некоторые «исследователи» утверждают, что белорусская советская государственность являлась формой «денационализации» белорусов. Подобные выводы на наш взгляд являются как минимум сомнительными. Ведь в БССР были фактически созданы те институты (система образования, научно-исследовательских учреждений, да и, в конце концов, институт самого белорусского государства с собственными символами, органами государственной власти), которые и могли только сформировать белорусскую нацию. Однако данная тематика в отечественной науке не имеет глубоких исследований. Отдельно практически отсутствуют исследования концептуальной составляющей самосознания, которое прививалось белорусам советскими идеологами, и по своей сущности, являлось тем национальным проектом, на основе которого и сформировалась белорусская идентичность советской эпохи.

Continue reading “Николай Петров. Белорусский социалистический национализм Тимофея Горбунова.” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Артыкулы, Гісторыя ідэй, Грамадазнаўства, Навіны, Палітыка, Рознае, Свабодная акадэмія

Станислав Зась. Противостояние в сфере смыслов в глобальном контексте ХХI века.

Matejko_Battle_of_GrunwaldОтношение к Великой Отечественной войне, как священной борьбе с фашизмом, было и остается показателем нравственности и совести. Более того, сегодня память о Победе остается той силой, которая еще объединяет людей доброй воли.
Там же, где отказались от завоеваний, обусловленных Победой над фашизмом, и от памяти о главном историческом событии прошлого века, где попытались возвеличить до уровня эпических героев противников Советского Союза в годы войны, там сегодня пожинают другой урожай, а кое-где и бурю.
Прежде чем говорить о противостоянии в сфере смыслов следует задаться простым вопросом: А что же это такое – противостояние в сфере смыслов? Реальность? Модный тезис? Или вообще выдумка?

Continue reading “Станислав Зась. Противостояние в сфере смыслов в глобальном контексте ХХI века.” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Артыкулы, Гісторыя ідэй, Навіны, Палітыка, Рознае

Васіль Герасімчык. Пачатак паўстання 1863-1864 гг.

Паўстанцы захопліваюць Казімер

Паўстанцы захопліваюць Казімер

Юзаф Пілсудскі ў сваёй кніжцы пра паўстанне 1863 года запісаў: “У начным баі 22 студзеня… амаль усюль бой пайшоў на карысць расейцаў. Нападаючыя нават там, дзе часова былі гаспадарамі поля бою і пераможцамі, ужо на світанні вымушаныя былі пакінуць занятыя пункты, каб адступіць у меньш даступныя і больш укрытыя, чым гарады і мястэчкі”. Так сакрушальна пачыналася паўстанне, на якое ўскладалі вялікія надзеі як польская шляхта, што спадзявалася на аднаўленне Рэчы Паспалітай, так і радыкальна настроеныя паўстанцы, рыхтаваўшыя шырокія сацыяльныя ператварэнні, павінныя відазмяніць усю Расійскую імперыю.

Рэкруцкім наборам, дакладны дзень якога трымаўся ў таямніцы, улады збіраліся забраць у войска 12 тысяч патэнцыяльных паўстанцаў. Разумеючы наступствы такіх стратаў для рэвалюцыйнага руху, унутры канспіратыўнай арганізацыі на чале з Варшаўскім Нацыянальным камітэтам завязалася дыскусія наконт дня пачатку ўсеагульнай барацьбы.

Continue reading “Васіль Герасімчык. Пачатак паўстання 1863-1864 гг.” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Артыкулы, Навіны, Рознае, Свабодная акадэмія

Барыс Шчука. Што дрэннага ў слове “вышыванка”?

tarantino-by-zahaplenni_rusatabolich-5059Ганна Сілівончык кажа, што слова “вышыванка” як бы ўвогуле не беларускае. Распаўсюдзілася яно ў нас літаральна ў апошнія гады, прыйшло з Украіны (хаця, можа, і там яго прыдумалі). У нас не казалі “вышыванка”, казалі проста “кашуля”, “сарочка”.”
Можна падыходзіць да мовы ўтылітарна і пярэчыць, напрыклад:
Я цяпер кажу “вышыванка” ў дачыненні да ўсяго тканінна-арнаментаванага. І ўсім зразумела, што маецца на ўвазе нешта вышытае. Калі я кажу: “Давай апранем вышыванкі!” — усё зразумела. Калі кажу: “Давай апранем кашулю/строй,” — просяць удакладніць. …Чым шкодзіць навастворанае слова вышыванка?Continue reading “Барыс Шчука. Што дрэннага ў слове “вышыванка”?” »

Апублікавана ў Артыкулы, Культура і мастацтва, Навіны, Палітыка, Рознае

Валянцін Сядоў: “Фармаваньне беларусаў праходзіла на аснове балцкага субстрату”.

Сядоў Валянцін Васільевіч (1924-2004) - выбітны савецкі й расейскі археоляг і гісторык, выпускнік гістарычнага факультэта МДУ, доктар гістарычных навук (1967 г.), член-карэспандэнт РАН (з 1997 г.), акадэмік РАН (з 2003 г.) , загадчык аддзела палявых дасьледаваньняў Інстытута архэалёгіі РАН (з 1988 г.). Адзін зь вядучых спэцыялістаў па раньнеславянскае гісторыі. Займаўся праблемамі славянскага этнагэнэзу, расьсяленьня славян, славянскага засяленьня Ўсходне-Эўрапейскае раўніны, утварэньня славянскіх гарадоў, славянскім паганствам, гісторыяй суседзяў славян: балтаў і фіна-вуграў і г.д. Аўтар мноства навуковых прац па славянскай і старажытнарускай гісторыі, у тым ліку кніг: Сельскія паселішчы цэнтральных раёнаў Смаленскае зямлі (VIII-XV стст.). М., 1960; Наўгародзкія сопкі. М., 1970; Славяне Верхняга Падняпроўя і Падзьвіньня. М., 1970; Доўгія курганы крывічоў. М., 1974; Паходжаньне і раньняя гісторыя славян. М., 1979; Ўсходнія славяне ў VI-XIII стст. М., 1982; Нарысы па архэалёгіі славян М., 1994; Славяне ў старажытнасьці. М., 1994; Славяне ў раньнім сярэднявеччы. М., 1995; Старажытнаруская народнасьць. Гісторыка-архэалягічнае дасьледаваньне. М., 1999; Ля вытокаў ўсходнеславянскае дзяржаўнасьці. М., 1999; Славяне. Гісторыка-архэалягічнае дасьледаваньне. М., 2002; Ізборск - протагарады. М., 2002; Ізборск ў раньнім сярэднявеччы. М., 2007.

Сядоў Валянцін Васільевіч (1924-2004) — выбітны савецкі й расейскі археоляг і гісторык, выпускнік гістарычнага факультэта МДУ, доктар гістарычных навук (1967 г.), член-карэспандэнт РАН (з 1997 г.), акадэмік РАН (з 2003 г.) , загадчык аддзела палявых дасьледаваньняў Інстытута архэалёгіі РАН (з 1988 г.). Адзін зь вядучых спэцыялістаў па раньнеславянскае гісторыі. Займаўся праблемамі славянскага этнагэнэзу, расьсяленьня славян, славянскага засяленьня Ўсходне-Эўрапейскае раўніны, утварэньня славянскіх гарадоў, славянскім паганствам, гісторыяй суседзяў славян: балтаў і фіна-вуграў і г.д. Аўтар мноства навуковых прац па славянскай і старажытнарускай гісторыі, у тым ліку кніг: Сельскія паселішчы цэнтральных раёнаў Смаленскае зямлі (VIII-XV стст.). М., 1960; Наўгародзкія сопкі. М., 1970; Славяне Верхняга Падняпроўя і Падзьвіньня. М., 1970; Доўгія курганы крывічоў. М., 1974; Паходжаньне і раньняя гісторыя славян. М., 1979; Ўсходнія славяне ў VI-XIII стст. М., 1982; Нарысы па архэалёгіі славян М., 1994; Славяне ў старажытнасьці. М., 1994; Славяне ў раньнім сярэднявеччы. М., 1995; Старажытнаруская народнасьць. Гісторыка-архэалягічнае дасьледаваньне. М., 1999; Ля вытокаў ўсходнеславянскае дзяржаўнасьці. М., 1999; Славяне. Гісторыка-архэалягічнае дасьледаваньне. М., 2002; Ізборск — протагарады. М., 2002; Ізборск ў раньнім сярэднявеччы. М., 2007.

Не сакрэт, што гуманітарная навука Савецкай Беларусі існавала ў межах, вызначаных ідэалагічнымі догмамі. І хоць гэтыя догмы былі нам, беларусам, у свой час навязаныя, але прыжыліся ў нашым палітычным клімаце, й нават пачалі даваць атрутныя плады — нацыянальны і духоўны нігілізм. Найперш гэта выяўлялася ў гуманітарнай навуцы. Узяць хацяж бы сумны лёс, што напаткаў «тэорыю балцкага субстрату», якая найбольш завершана была сфармуляваная ў 60-х — пачатку 70-х гадоў, калі па ўсім Савецкім Саюзе, не абмінаючы і Беларусь, пракацілася хваля цкаваньня так званых «нацыяналістаў». Гэта тэорыя ставіла пад сумненьне славянскую «чысціню» паходжаньня беларусаў, а значыць, і само існаваньне адзінай старажытнарускай народнасці, з якой нібыта вылучыліся расейцы, украінцы і беларусы. Што ў сваю чаргу закранала палітычныя дактрыны, пабудаваныя на груньце этнічна абумоўленага адзінства ўсходніх славян. Таму і не дзіўна, што ў тагачаснай Акадэміі навук БССР тэорыя балцкага субстрату была прынята ў штыкі.

«Палітычныя амбіцыі пераважалі над навуковымі фактамі», — так лічыць аўтар гэтай тэорыі, доктар археялёгіі Валянцін Сядоў. Гутарка з вядомым навукоўцам адбылася ў Маскве, дзе той жыве і працуе.

Continue reading “Валянцін Сядоў: “Фармаваньне беларусаў праходзіла на аснове балцкага субстрату”.” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Артыкулы, Гісторыя ідэй, Мовазнаўства, Навіны, Рознае

Сяргей Богдан. Небеларуская будучыня.

H3kV3N8upXIЁсьць ісьціны, якія можна адмовіць толькі праз адмаўленьне так бы мовіць падставовай сыстэмы, поўнае зьмяненьне зыходных каардынатаў і рамак разважаньня. Скажам пастулят пра раўналежныя прамыя ў Эўклідавай геамэтрыі выглядае на канчатковую ісьціну — але вось пераходзім у царства не-Эўклідавай геамэтрыі і справа выглядае зусім інакш. Або 2+2=4 — перастане быць ісьцінай, калі выйдзем зь дзясяткавай сыстэмы зьлічэньня.

Continue reading “Сяргей Богдан. Небеларуская будучыня.” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Артыкулы, Навіны, Палітыка, Рознае

Арсеній Сівіцкі. Еўразійская місія Вітаўта Вялікага: роля Вялікага княства Літоўскага ў распадзе Залатой Арды і ўтварэнні Крымскага ханства (XIV–XV стагоддзі).

8QBGkotJnXYУзаемаадносіны Вялікага княства Літоўскага з татарамі – адна з найцікавейшых старонак яго гісторыі. У сувязі з гэтым асаблівая ўвага надаецца перыяду, які ахоплівае XIV – другую палову XV стагоддзя, калі ВКЛ пачынае праводзіць актыўную знешнюю палітыку на ўсходнім і паўднёва-ўсходнім напрамках, на землях, якія належаць Залатой Ардзе. У гэты перыяд ствараюцца буйныя ваенна-палітычныя саюзы паміж ВКЛ і татарскімі ханствамі. Дзякуючы гэтаму ўзніклі неабходныя ўмовы для фармулявання вялікім князям Вітаўтам геапалітычнага праекта пабудовы дзяржавы-імперыі ад «мора да мора». На нашу думку, менавіта гэтыя саюзы абумовілі не толькі тэрытарыяльны рост Вялікага княства Літоўскага ў XIV–XV стагоддзях, але і ход геапалітычных працэсаў, якія адбываліся ў гэты перыяд у еўразійскім стэпавым рэгіёне, Цэнтральнай і Усходняй Еўропе.

Continue reading “Арсеній Сівіцкі. Еўразійская місія Вітаўта Вялікага: роля Вялікага княства Літоўскага ў распадзе Залатой Арды і ўтварэнні Крымскага ханства (XIV–XV стагоддзі).” »

Апублікавана ў Айчынная гісторыя, Артыкулы, Гісторыя ідэй, Навіны, Рознае

(C) 2012-2013 Кансэрватыўны цэнтар NOMOS.

Рекомендуем заказать магистерскую работу